مواد اولیه شیمیایی در صنعت آبکاری نقش اساسی و تعیینکنندهای در کیفیت نهایی پوشش، دوام قطعه و عملکرد فرآیند دارند. آبکاری فرآیندی الکتروشیمیایی است که در آن یک لایه نازک از فلز بر روی سطح فلز دیگر نشانده میشود تا خواصی مانند مقاومت به خوردگی، سختی سطح، هدایت الکتریکی، زیبایی ظاهری یا مقاومت سایشی بهبود یابد. عملکرد صحیح این فرآیند کاملاً وابسته به نوع و کیفیت مواد اولیه مورد استفاده در حمامهای آبکاری است.
یکی از مهمترین مواد اولیه در آبکاری، نمکهای فلزی هستند. این ترکیبات منبع یونهای فلزی در محلول آبکاری محسوب میشوند. بهعنوان مثال در آبکاری نیکل از نیکل سولفات، در آبکاری مس از مس سولفات و در آبکاری روی از روی کلرید یا روی سولفات استفاده میشود. خلوص این نمکها تأثیر مستقیم بر یکنواختی، چسبندگی و براقیت لایه نهایی دارد.
مواد تنظیمکننده pH نیز بخش مهمی از فرمولاسیون حمامهای آبکاری را تشکیل میدهند. موادی مانند اسید سولفوریک، اسید کلریدریک یا سود سوزآور برای کنترل اسیدیته محلول استفاده میشوند. کنترل دقیق pH باعث پایدار ماندن یونهای فلزی در محلول و جلوگیری از رسوب ناخواسته میشود. کوچکترین تغییر در pH میتواند منجر به ایجاد پوششهای متخلخل یا ضعیف شود.
مواد شوینده و چربیگیر نیز در مرحله آمادهسازی سطح استفاده میشوند. قبل از شروع آبکاری، سطح قطعه باید کاملاً عاری از روغن، گریس و اکسید باشد. استفاده از مواد قلیایی یا اسیدی برای چربیزدایی و اسیدشویی باعث افزایش چسبندگی لایه فلزی به سطح پایه میشود.
